I CKN 446/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CKN 446/98

POSTANOWIENIE

Dnia 24 marca 2000 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN

-

L. Walentynowicz (spraw.)

Sędziowie:

SN

-

T. Domińczyk

SN

-

I. Koper

Protokolant: B. Rogalska

po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2000 r.

na rozprawie

sprawy z wniosku J. M.

z udziałem X. M.

o podział majątku wspólnego

na skutek kasacji uczestniczki postępowania

od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w O.

z dnia 4 grudnia 1997 r., sygn. akt I Ca […]

postanawia:

oddalić kasację i zasądzić od uczestniczki postępowania na rzecz

wnioskodawcy kwotę 1000 zł (jeden tysiąc złotych) tytułem zwrotu

kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 czerwca 1997 r. Sąd Rejonowy w O. dokonał

podziału majątku wspólnego wnioskodawcy J. M. i uczestniczki postępowania

X. M. w odniesieniu do spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu

spółdzielczego położonego w O. przy ul. W. […].

Sąd przyznał wnioskodawcy prawo do lokalu, natomiast uczestniczce –

spłatę w wysokości 6.782,91 zł. Nakazał też X. M. wydanie lokalu byłemu

mężowi.

Z ustaleń sądowych wynikało, że J. i X. M. pozostawali w związku

małżeńskim od 19 kwietnia 1980 r. do 27 stycznia 1997 r., przy czym w wyroku

rozwodowym miejsce pobytu dwojga ich małoletnich dzieci ustalono u ojca.

Uczestniczka

jeszcze

przed

zawarciem

małżeństwa

była

kandydatem

Spółdzielni Mieszkaniowej „[…]” w O. i w tym czasie zgromadziła część

wkładu na mieszkanie typu M-2 w rozmiarze 25.000 st. zł (2,5 PLN).

W dniu 15 lutego 1989 r. małżonkowie M. uzyskali przydział lokatorskiego

mieszkania spółdzielczego typu M-4 o powierzchni 59,5 m2. Na poczet wkładu

zaliczono środki pieniężne zgromadzone na książeczce mieszkaniowej

wraz z premią gwarancyjną i odsetkami (351.111 st. zł), a także pomoc

finansową zakładu pracy wnioskodawcy na uzupełnienie wkładu (359.779 st. zł)

oraz

na

podniesienie

W 1991 r. M. spłacili

standardu

przedterminowo

mieszkania

kredyt

(1.300.200

lokatorski

w

st.

zł).

rozmiarze

7.209.480 st. zł. W chwili podziału wartość zwaloryzowanego wkładu wynosiła

13.565,82 PLN.

Sąd przyznał wnioskodawcy prawo do lokalu dlatego, że pod jego pieczą

pozostają dzieci. Zasądzona na rzecz uczestniczki spłata stanowiła połowę

wartości wkładu.

W następstwie apelacji uczestniczki Sąd Wojewódzki w O. podwyższył

spłatę do wysokości 7.122,05 zł, ponieważ Sąd Rejonowy nie uwzględnił

nakładu X. M. na majątek wspólny. Nakład ten w chwili przydziału lokalu

wyraził się – w ocenie Sądu II instancji – sumą 354.221 st. zł i stanowił 5 %

wartości majątku podlegającego podziałowi (339,14 PLN). Wysokość spłaty

uległa więc podwyższeniu (6.782,91 zł + 339,14 zł = 7.122,05 zł).

Sąd

odwoławczy

nie podzielił

natomiast

zarzutów

uczestniczki

dotyczących sposobu podziału prawa do lokalu, tym bardziej że wnioskodawca

z dziećmi – po przejściowej wyprowadzce – powrócił do wspólnego mieszkania.

W kasacji uczestniczka postępowania wniosła o uchylenie postanowienia

odwoławczego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Skarżąca powołała się na naruszenie art. 218 § 4 prawa spółdzielczego

przez niewłaściwe rozliczenie jej nakładów na majątek wspólny oraz na

naruszenie art. 378 § 1 kpc przez nierozważenie jej zarzutów w odniesieniu do

sposobu podziału prawa do lokalu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rozpoznanie kasacji następuje w granicach powołanych podstaw (art.

3933 kpc). Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał (zob. m.in. orzeczenia z dnia

11 marca 1997 r., III CKN 13/97 – OSNC 1997, z. 8, poz. 114 oraz z dnia

23 stycznia 1998 r., I CKN 431/97 – OSNC 1998, z. 7-8, poz. 130), że

przytoczenie podstaw kasacyjnych wymaga konkretyzacji przez podanie

konkretnych przepisów, które w ocenie skarżącego zostały naruszone oraz przez

wyjaśnienie mechanizmu tego naruszenia. Powołując się na drugą podstawę

kasacyjną (art. 3931 pkt 2 kpc) kasator obowiązany jest ponadto wykazać, że

naruszenie przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy.

W

pierwszej

kolejności

należy

rozważyć

przedstawiony

zarzut

procesowy, dotyczący naruszenia art. 378 § 1 kpc. Przepis ten stanowi, że sąd

drugiej instancji rozpoznaje sprawę w granicach wniosków apelacji. Przyjmuje

się, że wnioski apelacyjne dotyczą dwóch kwestii: zakresu zaskarżenia oraz

proponowanej treści orzeczenia sądu odwoławczego. Z zastrzeżeniem sytuacji

przewidzianej w art. 378 § 2 kpc, zakresem zaskarżenia sąd II instancji jest

związany. Nie jest natomiast związany sugestiami strony skarżącej co do treści

orzeczenia odwoławczego.

W kasacji nie wyjaśniono, na czym miało polegać sugerowane naruszenie

art. 378 § 1 kpc. Wydaje się, że przepis ten został po prostu niewłaściwie

odczytany przez skarżącą. Sąd Wojewódzki w O. z pewnością nie naruszył tego

przepisu, a wskazania innych naruszeń procesowych kasacja nie zawiera.

Bezskuteczność zarzutu zgłoszonego w ramach drugiej podstawy

kasacyjnej

powoduje,

że

miarodajne

są

ustalenia

sądowe

dokonane

w dotychczasowym postępowaniu, a więc także w odniesieniu do wysokości

nakładów poniesionych przez X. M. na majątek wspólny (art. 45 § 1 kro).

W świetle tych ustaleń nie doszło do sugerowanego naruszenia prawa

materialnego. Wskazany w kasacji art. 218 § 4 prawa spółdzielczego określa

wartość wkładu mieszkaniowego zwracanego przez spółdzielnię mieszkaniową

osobie uprawnionej, co w sprawach o podział majątku dorobkowego jest

pomocne przy określeniu wartości dzielonego prawa do lokalu spółdzielczego.

Tymczasem wartość dzielonego prawa w rozpoznawanej sprawie była i jest

bezsporna (13.565,82 zł).

Kasacja jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia. Skoro więc zarzuty

kasacyjne okazały się bezzasadne, należało ją oddalić (art. 39312 kpc w związku

z art. 13 § 2 kpc) i orzec o kosztach postępowania (art. 520 § 2 kpc).

aw

jb.