I CK 560/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CK 560/04

POSTANOWIENIE

Dnia 10 listopada 2004 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z wniosku K.P.

przy uczestnictwie G.P.

o podział majątku,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 listopada 2004 r.,

na skutek kasacji uczestniczki postępowania

od postanowienia Sądu Okręgowego w W.

z dnia 4 marca 2004 r., sygn. akt [...],

odrzuca kasację.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 4 marca 2004 r. oddalił apelacje

uczestniczki postępowania od postanowienia, którym Sąd Rejonowy w W. dokonał

podziału

majątku

wspólnego

po

ustaniu

wspólności

majątkowej

między

małżonkami.

W kasacji, opartej na obu podstawach z art. 393 1 k.p.c., pełnomocnik

uczestniczki postępowania zarzucił naruszenie art. 45 Konstytucji i art. 6 pkt 1

Konwencji o ochronie praw człowieka oraz obrazę art. 214 k.p.c. w zw. z art. 391

k.p.c. i art. 379 k.p.c. Przedstawiając okoliczności uzasadniające rozpoznanie

kasacji, stwierdził zaś, że „rozpoznanie niniejszej kasacji konieczne jest celem

ujednolicenia zasad postępowania odwoławczego i dopuszczalności procedowania

pomimo usprawiedliwionej nieobecności uczestnika postępowania, który wyraża

wolę uczestniczenia w czynności Sądu”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. jednym z elementów konstrukcyjnych

jest

kasacji

przedstawienie

okoliczności

uzasadniających

jej

rozpoznanie.

Wskazanie tych okoliczności umożliwia Sądowi Najwyższemu dokonanie oceny,

czy nie zachodzą podstawy do odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania (art. 393

k.p.c.). Omawiane okoliczności powinny wprost nawiązywać do treści art. 393 k.p.c.

To oznacza, że skarżący, aby uczynić zadość wymaganiu kasacji określonemu

w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c., powinien wykazać, że w sprawie wystąpiło istotne

zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących

poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,

zachodzi

nieważność

postępowania

bądź

oczywiste

naruszenie

prawa

(por. uchwała połączonych Izb SN: Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych oraz Cywilnej z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003, nr

7 – 8, poz. 92).

Brak

kasacji,

polegający

na

nie

przedstawieniu

okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie – jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu

z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00 (OSNC 2001, nr 3 , poz. 51) – powoduje

odrzucenie kasacji bez wzywania do jego usunięcia. To stanowisko Sąd Najwyższy

uściślił w postanowieniu z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00 (OSNC 2001, nr

3, poz. 52), stwierdzając, że spełnienie obowiązku określonego w art. 3933 § 1 pkt 3

k.p.c. nie może polegać na odwołaniu się przez skarżącego do uzasadnienia

podstaw

kasacyjnych,

bez

przedstawienia

okoliczności

wskazanych

w wymienionym przepisie, a w postanowieniu z dnia 22 marca 2000 r., V CZ

131/00 (OSNC 2000, nr 10, poz. 156) zaznaczył wyraźnie, że jeżeli skarżący nie

wskazał w kasacji okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, to obowiązek ich

przedstawienia nie jest spełniony, choćby dały się one wywieść z uzasadnienia

kasacji. Z postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01

(OSNC 2002, nr 2, poz. 22) wynika natomiast, że okoliczności uzasadniające

rozpoznanie, o których mowa w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. powinny być – podobnie

jak

pozostałe

elementy

przewidziane

w

tym

przepisie

–

przedstawione

w wydzielonej części kasacji, jako odrębny element pisma procesowego.

W świetle powyższego nie ma podstaw do uznania, że wniesiona przez

powódkę kasacja spełnia wymaganie przewidziane w art. 393 3 § 1 pkt 3 k.p.c.

Argumenty, które zostały przedstawione w kasacji w celu spełnienia tego

wymagania nie odpowiadają bowiem żadnej z czterech wymienionych wyżej

okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji. Nieważność postępowania

stanowi jedynie zarzut podniesiony w ramach podstawy kasacyjnej. Skarżąca nie

wskazała jej natomiast jako okoliczności uzasadniającej rozpoznanie kasacji.

Dlatego należało uznać, że kasacja jest dotknięta brakiem w postacie

nieprzedstawienia okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, który powoduje,

że podlega ona odrzuceniu bez wzywania do jego usunięcia.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia (art. 3937 § 2 k.p.c.).