I BU 10/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I BU 10/09

POSTANOWIENIE

Dnia 12 listopada 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Roman Kuczyński

w sprawie z odwołania J. W.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o zapłatę zaległych składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, Fundusz

Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 listopada 2009 r.,

skargi ubezpieczonego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia - wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]

z dnia 22 kwietnia 2009 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Skarga

ubezpieczonego

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 kwietnia 2008 r. - podlegała

odrzuceniu z następujących przyczyn:

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem

w części określającej jej istotę (jej treść), powinna zawierać między innymi

uprawdopodobnienie

wyrządzenia

szkody,

spowodowanej

przez

wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Skarżący we

wniesionej skardze wskazał na możliwość powstania szkody, twierdząc, że

zaskarżone orzeczenie stwarza możliwość niezwłocznej egzekucji kwoty 7.289,46

zł stanowiącej wartość przedmiotu niniejszej skargi wraz z odsetkami.

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem

nie służy zapobieganiu wyrządzenia szkody, mogącej powstać wskutek wydania

orzeczenia sądowego, lecz jest środkiem prawnym, który w razie jego

uwzględnienia stanowi podstawę wystąpienia z powództwem przeciwko Skarbowi

Państwa o naprawienie szkody wyrządzonej orzeczeniem sądowym. Na etapie

postępowania wywołanego skargą skarżący powinien uprawdopodobnić powstanie

szkody, samo uprawdopodobnienie możliwości jej wyrządzenia nie spełnia

wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.

Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 424 8 § 1

k.p.c.).