II CZ 139/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 139/12 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Marta Romańska w sprawie ze skargi A. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 6 marca 2009 r., wydanego w sprawie z wniosku Banku B. Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. przeciwko A. S. o nadanie klauzuli wykonalności wskutek przejścia uprawnienia na inny podmiot, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 grudnia 2012 r., zażalenia skarżącego - pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 23 marca 2012 r., odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił skargę A.

S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 4243 § 3 k.p.c., stwierdzając, że skarga została wniesiona osobiście przez skarżącego, który nie spełniał warunków zwolnienia z przymusu wniesienia takiej skargi przez profesjonalnego pełnomocnika wynikającego z art. 871 § 1 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie skarżący, twierdząc, że art. 4246 § 3 k.p.c. w związku z art. 4245 k.p.c. lub art. 871 § 2 i 3 k.p.c. nie uzasadniają obowiązku sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez profesjonalnego pełnomocnika.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo strony przez adwokatów lub radców prawnych, co dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Wnoszący zażalenie A. S., nie spełnia warunków określonych w art. 871 § 2 i 3 k.p.c., wobec czego jego zażalenie podlega odrzuceniu (art. 3986 § 3 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 3986 § 2 k.p.c.). Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.