V KK 271/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KK 271/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 listopada 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Michał Laskowski SSN Roman Sądej Protokolant Barbara Kobrzyńska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk w sprawie P. M. skazanego z art. 156§1 pkt 2 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 21 listopada 2012r kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 7 lutego 2012r, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 24 października 2012r. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 24 października 2011 r., P. M. został uznany winnym zarzucanego mu czynu z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. Wyrokiem z dnia 7 lutego 2012 r., Sąd Okręgowy zmienił wspomniany wyrok w ten sposób, że orzeczoną karę podwyższył do 4 lat pozbawienia wolności, a w pozostałym 2 zakresie wyrok utrzymał w mocy. Tenże wyrok sądu odwoławczego został zaskarżony kasacją przez obrońcę skazanego; w kasacji zarzucono naruszenie art. 4, art. 7, art. 148 § 2, art. 410 i art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k., „przez naruszenie zasady obiektywizmu, swobodnej oceny dowodów, sporządzenia protokołu rozprawy, podstaw wyroku i treści uzasadnienia wyroku.”

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasację należało uwzględnić, jednakże z przyczyn leżących poza zakresem zawartych w niej zarzutów. Jak wynika z dokumentu zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego, w składzie orzekającym zasiadało aż dwóch sędziów, dla których sąd ten nie był sądem macierzystym, tj. sędziów delegowanych (SWSO P. W. i SSR M. M.). Tymczasem zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, w składzie sądu orzekającego może brać udział tylko jeden sędzia innego sądu. Zgodnie z orzecznictwem SN „jeżeli w składzie Sądu Okręgowego uczestniczyło dwóch sędziów delegowanych z innych sądów, sprzecznie z zasadą wyrażoną w art. 46 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych, trzeba przyjąć, iż sąd odwoławczy orzekał w składzie nienależycie obsadzonym (zob. wyrok z 15.03.05 r., II KK 414/04), co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., braną pod uwagę przez sąd kasacyjny z urzędu, niezależnie od zakresu podniesionych zarzutów (art. 536 k.p.k.).

Z tego też względu Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał Sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania. Jako, że stwierdzenie tego uchybienia jest wystarczające dla wydania niniejszego rozstrzygnięcia Sąd Najwyższy, stosownie do art. 436 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k., wstrzymał się z rozpoznaniem zarzutów podniesionych w kasacji, uznając że byłoby to bezprzedmiotowe. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.