II KZ 40/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KZ 40/12 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie A. M. oskarżonego z art. 217 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 listopada 2012 r., zażalenia pełnomocnika oskarżycielki prywatnej B. M. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego z dnia 17 sierpnia 2012 r., p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zażalenie okazało się bezzasadne. Twierdzenie skarżącego, że wniosek o doręczenie wyroku sądu odwoławczego z uzasadnieniem został nadany listem poleconym w dniu 26 czerwca 2012 r., a więc w terminie zawitym, o którym mowa w art. 524 § 1 zd. 2 k.p.k., wymagało krytycznej oceny. Pełnomocnik oskarżycielki prywatnej wprawdzie przedstawił kserokopię karty księgi korespondencji, z której wynika, że do Sądu Okręgowego Wydział Karny wysłano z jego kancelarii w dniu 26 czerwca 2012 r. list polecony (k. 214), ale adnotacja ta, zresztą nie określająca w ogóle, o jaką przesyłkę tu chodziło, nie była w stanie podważyć ustalenia poczynionego na podstawie odcisku pieczęci Urzędu Pocztowego K. 1 na kopercie, w której nadesłano wniosek o doręczenie wyroku odwoławczego z uzasadnieniem (k. 205). Odcisk tejże pieczęci jasno wskazywał, że przesyłkę nadano jako list zwykły w dniu 8 sierpnia 2012 r. Dotarł on do Sądu Okręgowego w dniu 14 sierpnia 2012 r. 2 Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.