V CSK 33/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 33/12 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Józef Frąckowiak w sprawie z powództwa J. M. i D. M. przeciwko Skarbowi Państwa - Staroście N. o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 listopada 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 27 października 2011 r., odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od powodów na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 900 (dziewięćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Powodowie D. i J. małżonkowie M. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 27 października 2011 r., w którym Sąd ten oddalił apelację powodów od wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 15 kwietnia 2011 r. Skarga podlega odrzuceniu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W skardze kasacyjnej powodowie wskazali jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 5340 zł. Sąd Rejonowy ustalił wartość przedmiotu sporu w kwocie 5339,10 zł. Kwota ta, podana także jako wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji, wynika z zaokrąglenia, ustalonej w postępowaniu przed Sądem I instancji wartości przedmiotu sporu na kwotę 5339,10 zł. Kwota 5339,10 zł została ustalona w ten sposób, że od kwoty 5765,10 zł tj. opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste nieruchomości objętej KW nr … wynikającą z jej aktualizacji odjęto kwotą 426 zł czyli obowiązującą przed aktualizacją opłatę roczną za użytkowanie wieczyste przedmiotowej nieruchomości.

Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c., ograniczenie dopuszczalności skargi kasacyjnej ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (niższą niż pięćdziesiąt tysięcy złotych) odnosi się do spraw o prawa majątkowe. Sprawą o prawa majątkowe jest sprawa, w której rozstrzygnięcie sądu ma bezpośredni wpływ na stosunki majątkowe stron. Może to być nie tylko sprawa o spełnienie świadczenia, lecz także o ukształtowanie albo ustalenie prawa lub stosunku prawnego, jeżeli dotyczy to stosunku prawnego o charakterze majątkowym. W sprawie o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości sąd rozstrzyga o wysokości świadczenia użytkownika wieczystego wyrażonego w pieniądzu, jest to więc niewątpliwie sprawa o prawa majątkowe, a zatem podlega ograniczeniu przewidzianemu w art. 3982 § 1 k.p.c. (podobnie Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 10 października 2002 r., V CZ 110/02, nie publ.).

Przypomnieć także należy, że wartość przedmiotu sporu po ustaleniu w myśl art. 25 k.p.c. nie podlega ponownemu badaniu - art. 26 k.p.c., a wartość przedmiotu 3 zaskarżenia apelacyjnego w zasadzie nie może być wyższa od wartości przedmiotu sporu (art. 368 § 2 k.p.c.), zaś wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego - od wartości przedmiotu zaskarżenia apelacyjnego. Skarga powodów, ze względu na wartość przedmiotu sporu, jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu a limine (art. 3986 § 3 w zw. z art. 3986 § 2 oraz art. 3982 § 1 k.p.c.).

Na wniosek pozwanego – zastępowanego przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw