IV KK 202/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV KK 202/12 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 17 października 2012 r., sprawy J. P., skazanego z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 25 stycznia 2012 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 20 września 2011 r., p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć kosztami postępowania kasacyjnego skazanego J. P.

UZASADNIENIE

Kasacja jest oczywiście bezzasadna. Zarzuty zawarte w kasacji obrońcy skazanego J. P. nie zasługują na uwzględnienie. W ocenie Sądu Najwyższego zarzuty ujęte w pkt 1 – 4 kasacji tylko pozornie dotyczą naruszenia prawa procesowego. Zarzuty te zmierzają w istocie nie tyle do zakwestionowania sposobu oceny dowodów przez sąd I instancji, przestrzegania zasady swobodnej oceny dowodów, czy konieczności rozważenia całokształtu materiału dowodowego, a raczej polegają na zanegowaniu wprost ustaleń 2 faktycznych leżących u podstaw orzeczenia sądu I instancji.

Warto też zwrócić uwagę, że zarzuty te stanowią niemal dokładne powtórzenie zarzutów apelacji. Tymczasem sposób i rezultat dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych był przedmiotem kontroli sądu odwoławczego i spotkał się z jego aprobatą. Skarżącym należy przypomnieć, że kontrola kasacyjna, jako instrument procesowy o charakterze nadzwyczajnym, nie może służyć do weryfikowania dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych. Z kolei zarzuty zawarte w pkt 5 i 6 kasacji, zarzucające brak ustosunkowania się sądu odwoławczego do wszystkich zarzutów i wniosków podniesionych w apelacji dotyczącej tego oskarżonego, są zarzutami nieprawdziwymi – uzasadnienie wyroku II instancji zawiera w tym względzie rzetelne, jasne i jednoznaczne rozważania; w ocenie Sądu Najwyższego sąd odwoławczy w sposób wyczerpujący rozpatrzył wszystkie zarzuty apelacji, w tym dogłębnie zweryfikował wartość dowodową poszczególnych zebranych w sprawie dowodów oraz sposób ich oceny przez sąd I instancji.

Na koniec zaznaczyć trzeba, że zarzut zawarty w pkt 7 kasacji, rażącej niewspółmierności kary, bez zarzutu rażącego naruszenia prawa w tym zakresie, jest niedopuszczalny w ramach kontroli kasacyjnej. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.