IV CZ 72/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 72/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) SSN Anna Owczarek SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa AUTO I. Spółki z o.o. przeciwko J. K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2012 r., zażalenia pozwanego na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie drugim wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 stycznia 2012 r., zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądzoną od powódki na rzecz pozwanego kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą podwyższa do kwoty 2700 (dwa tysiące siedemset) zł. 2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem, zamieszczonym w punkcie drugim sentencji wyroku z dnia 26 stycznia 2012 r., zasądził od powódki na rzecz pozwanego 1800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą.

W uzasadnieniu tego postanowienia przytoczył jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 98 § 1 k.p.c. w związku z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349, dalej: „rozporządzenie MS”). W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik pozwanego wniósł o jego zmianę i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego 2700 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą.

Zdaniem skarżącego Sąd odwoławczy z naruszeniem § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MS ustalił opłatę za prowadzenie sprawy w instancji odwoławczej w wysokości – zamiast 75% stawki minimalnej – 50% stawki minimalnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje; Z przytoczonego wyroku z dnia 26 stycznia 2012 r. wynika, że Sąd Apelacyjny – po rozpoznaniu apelacji pozwanego – zmienił wyrok Sądu Okręgowego w B., którym utrzymano w mocy nakaz zapłaty nakazujący pozwanemu, aby zapłacił powódce 100 000 zł z ustawowymi odsetkami i 4 867 zł kosztów procesu, w ten sposób, że oddalił powództwo i orzekł o kosztach procesu.

Pozwany wygrał zatem sprawę w instancji odwoławczej i za jej prowadzenie w drugiej instancji przez radcę prawnego należy się mu od powódki jako strony przegrywającej, zgodnie z art. 98 § 1, 2 i 3 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., zwrot kosztów procesu w postaci wynagrodzenia radcy prawnego. Rację ma skarżący, że ustalona na podstawie § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MS stawka minimalna za prowadzenie sprawy pozwanego w postępowaniu apelacyjny wynosi 75 % stawki minimalnej. To oznacza, że ustalona w wysokości stawki minimalnej należna opłata za czynności 3 reprezentującego pozwanego w postępowaniu apelacyjnym radcy prawnego, przy wskazanej w apelacji wartości przedmiotu zaskarżenia (100 000 zł), wynosi 2700 zł (75 % określonej w § 6 pkt 6 rozporządzenia MS stawki wynoszącej 3600 zł), a nie – jak ustalił Sąd odwoławczy – 1800 zł.

Zarzut wydania zaskarżonego postanowienia z naruszeniem § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MS należało więc uznać za uzasadniony. Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 39815 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). db