II KK 216/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KK 216/12 POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 4 października 2012 r., sprawy M. W. skazanego z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i in. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 grudnia 2011 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego z dnia 23 maja 2011 r., , p o s t a n o w i ł :

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. zwolnić skazanego M. W. od kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne;

3. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. S. - Kancelaria Adwokacka - kwotę 738 zł., w tym 23 % podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji.

UZASADNIENIE

Kasacja obrońcy skazanego M. W. okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym. Przede wszystkim trzeba odnotować, że wniesiona skarga kasacyjna znalazła się na granicy dopuszczalności. Zarówno z tej racji, że skarżący nie wskazał, jakiego konkretnie naruszenia prawa dopuścił się sąd odwoławczy, jak i też z tego względu, że teza o wadliwej ocenie pomówień B. L., sformułowana 2 zresztą nader ogólnikowo i zdawkowo, stanowiła próbę przeforsowania niedopuszczalnego w postępowaniu kasacyjnym zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia.

Warto w tym miejscu odnotować, ze wyjaśnienia B. L., na których rzeczywiście w głównej mierze oparte zostało skazanie M. W., poddane zostały przez sądy obu instancji wszechstronnej i wyczerpującej analizie. Sąd Apelacyjny, rozpoznając apelację obrońcy i oskarżyciela publicznego, rozważył wszystkie twierdzenia zamieszczone w tych środkach odwoławczych, w tym i te które miały podważyć dokonaną przez sąd a quo ocenę relacji B. L. Wywody sądu odwoławczego w tym zakresie wypadało uznać za wyjątkowo wnikliwe i w całej rozciągłości przekonujące (s. 72-80 uzasadnienia).

Dlatego Sąd Najwyższy, podzielając punkt widzenia przedstawiony w prokuratorskiej odpowiedzi na kasację, oddalił skargę obrońcy w z urzędu w trybie określonym w art. 535 § 3 k.p.k. Odbywanie przez skazanego długoterminowej kary pozbawienia wolności legło u podstaw decyzji o zwolnieniu go od kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne (art. 624 § 1 k.p.k.). Wysokość wynagrodzenia dla obrońcy z urzędu za sporządzenie i wniesienie kasacji ustalono na podstawie § 14 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.

U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).