II KO 42/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KO 42/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Rafał Malarski SSN Dariusz Świecki w sprawie zażalenia A. M. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej z dnia 8 marca 2012r. o odmowie wszczęcia śledztwa po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 sierpnia 2012 r., wniosku Sądu Rejonowego z dnia 29 czerwca 2012r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu , p o s t a n o w i ł: odmówić przekazania sprawy.

UZASADNIENIE

W uzasadnieniu wniosku o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k., sąd właściwy podnosi, że przedmiotem rozpoznania jest zażalenie A. M. na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w związku z jego zawiadomieniem o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez sędziów orzekających w Sądzie Okręgowym w procesie cywilnym. W ocenie sądu występującego rozstrzyganie zażalenia przez sąd właściwy może być postrzegane w tych warunkach jako okoliczność nie sprzyjająca obiektywnemu orzekaniu. Sąd Najwyższy nie podzielił tego stanowiska.

Sam fakt, że postępowanie dotyczy sędziów Sądu Okręgowego, nie stanowi wystarczającego powodu do przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k. W realiach sprawy okoliczność, że stawiany sędziom zarzut ma charakter wyłącznie wiążący się z ich pracą orzeczniczą, a przy tym nie toczy się przeciwko nim postępowanie dyscyplinarne o to samo zachowanie, czyni przekazywanie sprawy z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości innemu sądowi równorzędnemu niecelowym. Wcale bowiem nie służy wytworzeniu w opinii publicznej przekonania o bezstronności sądów, lecz przeciwnie, może wywołać przekonanie o łatwości manipulowania ustawową właściwością sądów.

Brak jest zatem podstaw do uznania, by w uwarunkowaniach przedstawionych w uzasadnieniu wniosku, zaistniały okoliczności mające wpływ na niezależność i zdolność obiektywnego orzekania sędziów sądu właściwego. Z tych motywów orzeczono jak na wstępie.