II KK 201/12 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedW świetle art. 523 § 2 k.p.k. kasacja oparta na tzw. innym rażącym naruszeniu prawa na korzyść oskarżonego może być wniesiona przez strony tylko w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwa skarbowe na karę pozbawienia wolności i to bezwzględnie wykonywaną. Nie służy tym samym przy skazaniu na karę inną niż pozbawienie wolności, np. na samoistną grzywnę. Skoro w konkretnej sprawie M. D. skazany został prawomocnie na samoistną karę grzywny w ilości 30 stawek dziennych, każda w wysokości 40 zł, to kasację jego obrońcy, w której nie podniesiono uchybienia z art. 439 § 1 k.p.k., należało uznać za niedopuszczalną i pozostawić ją bez rozpoznania (art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k.). O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono po myśli art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.
Legislator headnote
AI generatedart. 291 § 2 k.k, art. 523 § 2 k.p.k, art. 439 § 1 k.p.k, art. 531 § 1 k.p.k, art. 530 § 2 k.p.k, art. 637 § 1 k.p.k; II KK 201/12 · Sąd Najwyższy: W świetle art. 523 § 2 k.p.k. kasacja oparta na tzw. innym rażącym naruszeniu prawa na korzyść oskarżonego może być wniesiona przez strony tylko w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwa skarbowe na karę pozbawienia wolności i to bezwzględnie wykonywaną. Nie służy tym samym przy skazaniu na karę inną niż pozbawienie wolności, np. na samoistną grzywnę. Skoro w konkretnej sprawie M. D. skazany został prawomocnie na samoistną karę grzywny w ilości 30 stawek dziennych, każda w wysokości 40 zł, to kasację jego obrońcy, w której nie podniesiono uchybienia z art. 439 § 1 k.p.k., należało uznać za niedopuszczalną i pozostawić ją bez rozpoznania (art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k.). O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono po myśli art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II KK 201/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 sierpnia 2012 r., w sprawie M. D. skazanego z art. 291 § 2 k.k. z urzędu kwestii dopuszczalności kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 21 grudnia 2011 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego z dnia 8 września 2011 r., postanowił:
1) pozostawić kasację bez rozpoznania;
2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne
UZASADNIENIE
W świetle art. 523 § 2 k.p.k. kasacja oparta na tzw. innym rażącym naruszeniu prawa na korzyść oskarżonego może być wniesiona przez strony tylko w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwa skarbowe na karę pozbawienia wolności i to bezwzględnie wykonywaną. Nie służy tym samym przy skazaniu na karę inną niż pozbawienie wolności, np. na samoistną grzywnę. Skoro w konkretnej sprawie M. D. skazany został prawomocnie na samoistną karę grzywny w ilości 30 stawek dziennych, każda w wysokości 40 zł, to kasację jego obrońcy, w której nie podniesiono uchybienia z art. 439 § 1 k.p.k., należało uznać za niedopuszczalną i pozostawić ją bez rozpoznania (art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k.). O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono po myśli art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.