IV CZ 151/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 151/11 POSTANOWIENIE Dnia 22 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Iwona Koper w sprawie z wniosku P. I. – R. przy uczestnictwie K. K. i H. K. o rozgraniczenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 marca 2012 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 18 sierpnia 2011 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni P. I.-R., wskazując, że skarga kasacyjna została złożona przez osobę, która nie wykazała, że ma legitymację do jej wniesienia oraz, że skarżąca nie przytoczyła podstaw kasacyjnych oraz ich uzasadnienia. W zażaleniu, do którego skarżąca dołączyła odpis zaświadczenia o wpisie na listę radców prawnych zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu, które określiła jako wyrok:

1) nie rozpatrzenie wniosku z dnia 7 czerwca 2011 r. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, 2) stwierdziła, że nie składała wniosku o wydanie opinii, 3) wniesienie fałszywego zapisu do ewidencji w Powiatowym ODGiK w S., 4) zmianę działu spadku w wyroku Sądu Rejonowego w W.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jak wynika z dołączonego zaświadczenia skarga kasacyjna została złożona przez osobę do tego legitymowaną w rozumieniu art. 871 k.p.c. W zażaleniu skarżąca nie przedstawiła jednak zarzutów wobec postanowienia o odrzuceniu jej skargi kasacyjnej, lecz zarzuty jej odnoszą się do postępowania przed sądem Okręgowym w S. Ponadto w zażaleniu brak wniosków skarżącej co do zakresu zaskarżenia oraz zakresu żądanej zmiany zaskarżonego postanowienia lub jego uchylenia. Mając na uwadze, art. 397 § 3 k.p.c. i art. 368 § 1 k.p.c. uznać należy, że zażalenie skarżącej nie spełnia wymogów, jakie ustawa przewiduje dla zażalenia. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł ja w sentencji postanowienia. jw