I CZ 14/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 14/12 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa K. G.-A. przeciwko B. A. o rozwód, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 lutego 2012 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 4 listopada 2011 r., zażalenie oddala. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 4 listopada 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powódki z tego względu, że została ona wniesiona w sprawie, w której jest ona niedopuszczalna. Skarga kasacyjna została bowiem złożona od postanowienia wskazanego Sądu, którym oddalono zażalenie powódki na postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu jej pozwu z powodu braku jurysdykcji krajowej. W pozwie powódka domagała się rozwiązania jej małżeństwa z pozwanym przez orzeczenie rozwodu. W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego powódka zażądała jego zmiany przez uznanie dopuszczalności wniesionej skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Abstrahując od kwestii nieprawidłowo sformułowanego – z punktu widzenia procesowego – wniosku zawartego w zażaleniu, należy stwierdzić, że jest ono oczywiście nieuzasadnione merytorycznie i jako takie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny trafnie bowiem przyjął, że stosownie do art. 3982 § 1 pkt 1 k.p.c. skarga kasacyjna w sprawach o rozwód jest niedopuszczalna, stąd też podlegała ona odrzuceniu. Niedopuszczalność ta dotyczy zarówno orzeczeń merytorycznych, jak i – wbrew wywodom skarżącej – orzeczeń o charakterze procesowym kończącym postępowanie w sprawie o rozwód. Z tych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.).