I CZ 139/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 139/11 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa W. P. przeciwko J. K. i W. K. o ochronę własności, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2011 r., zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 8 marca 2011 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c., w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotowa zaskarżenia jest niższa niż 50.000 zł, skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.

W skardze kasacyjnej pozwanego wskazana została wartość przedmiotu zaskarżenia w wysokości 28.000 zł. Trafne było więc rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w R. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut pozwanych, że w skardze zakwestionowali oni wartość przedmiotu sporu, więc Sąd Najwyższy powinien był ustalić jej prawidłową wartość. Na tym etapie postępowania badanie wartości przedmiotu sporu jest już niedopuszczalne. Bezpodstawny jest także zarzut, że sprawa, której przedmiotem jest roszczenie o ochronę prawa własności oparte na art. 222 § 1 k.c. stanowi sprawę o prawo niemajątkowe.

Jak przyjmuje się w orzecznictwie sprawą majątkową jest sprawa, w której zgłoszone żądanie zmierza do realizacji prawa lub uprawnienia mającego bezpośredni wpływ na stosunki majątkowe stron (zob. postanowienie SN z 6 października 2006 r., V CZ 67/06, nie publ.). Niewątpliwie tego rodzaju interesem uwarunkowane jest żądanie ochrony prawa własności. Ta właśnie okoliczność przesądza o majątkowym charakterze sprawy, w której żądanie takie jest rozpoznawane. Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). md