I CNP 28/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CNP 28/11 POSTANOWIENIE Dnia 9 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski w sprawie skargi G. R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 5 sierpnia 2009 r., wydanego w sprawie z powództwa G. R. przeciwko N. Spółce z o.o. w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 grudnia 2011 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna odpowiadać ogólnym wymogom pisma procesowego oraz szczególnym wymogom przewidzianym dla tego środka prawnego w art. 4245 § 1 k.p.c. Art. 4245 § 1 k.p.c. określa wymogi skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia o charakterze konstrukcyjnym, niezbędne do uznania wniesionego środka za skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 4242 § 1 k.p.c. Niespełnienie przez skargę któregokolwiek z wymogów określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. skutkuje jej odrzuceniem przez Sąd Najwyższy (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Należy do nich między i innymi uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Skarżąca G. R. w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 5 sierpnia 2009 r. ograniczyła się do stwierdzenia, że jego zmiana lub uchylenie nie było i nie jest możliwe, gdyż skarga kasacyjna od tego wyroku była niedopuszczalna ze względu na zbyt niską wartość przedmiotu sporu.

Nie stanowi to spełnienia wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało utrwalone stanowisko, że samo wskazanie przez skarżącego, iż od zaskarżonego orzeczenia nie przysługiwała skarga kasacyjna lub skarga o wznowienie postępowania nie odpowiada wymogowi wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było możliwe w drodze innych środków prawnych. W świetle tego przepisu wymagane jest przedstawienie odpowiedniego wywodu prawnego pozwalającego uznać, że skarżący wykazał brak możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia przy pomocy dostępnych środków prawnych.

Niewystarczające jest samo stwierdzenie o braku możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych, nie poparte stosowną argumentacją i przytoczeniem właściwych przepisów prawa. Podobnie obowiązek uprawdopodobnienia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia niezgodnego z prawem (art. 4245 § 1 pkt 3 4 k.p.c.) nie może ograniczać się do wskazania potencjalnego źródła szkody. W judykaturze prezentowane jest przy tym stanowisko, że koszty postępowania, które stanowią większość sumy składającej się na szkodę majątkową wskazaną przez skarżącą, nie mogą być uznane za szkodę spowodowaną przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy.

Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.