IV CZ 95/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 95/11 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Wojciech Katner (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z wniosku T. S. i K. S. przy uczestnictwie J. C. i H. C. o zniesienie współwłasności i podział do korzystania, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 listopada 2011 r., zażalenia wnioskodawcy K. S. na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 22 marca 2011 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy w G. odrzucił w punkcie drugim postanowienia z dnia 22 marca 2011 r. skargę kasacyjną wnioskodawcy K.

S. od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 października 2008 r., uzasadniając to wniesieniem skargi kasacyjnej po upływie ustawowego terminu, oddalając w pkt pierwszym postanowienia z dnia 22 marca 2011 r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia tej skargi. W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wnioskodawca zarzucił naruszenie przez Sąd drugiej instancji art. 168 § 1 i art. 169 § 4 k.p.c. przez błędne przyjęcie, że wnioskodawca „nie złożył w terminie skargi kasacyjnej ze swojej winy” oraz, że w danym stanie faktycznym nie zachodzi wypadek wyjątkowy.

Wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu do dokonania czynności procesowej, jeżeli strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy. Z kolei, według art. 169 § 4 k.p.c. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych. Sąd drugiej instancji słusznie uznał, że nie została spełniona po stronie skarżącego przesłanka braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (wnioskodawca mylnie określił to jako nie złożenie w terminie skargi „ze swojej winy”).

Z ustaleń wynika, że wnioskodawca K. S. został pouczony przez Sąd Okręgowy na posiedzeniu, w którym brał udział, iż w niniejszej sprawie przysługuje mu skarga kasacyjna, jak i o tym, że w celu wniesienia skargi winien w ciągu siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Ponadto wnioskodawca został również pouczony o konieczności informowania Sądu drugiej 3 instancji o każdej zmianie miejsca zamieszkania z uwagi na przysługującą skargę kasacyjną oraz o przymusie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego.

Powtórnie wnioskodawca został pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej oraz o treści art. 871 k.p.c. w związku z doręczeniem odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. W świetle tych okoliczności nie można za brak winy skarżącego w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uznać błędnego pouczenia co do tych kwestii w kancelariach prawniczych, które sam wybrał i do których się udał. Z tego względu zasadne było niezastosowanie w sprawie art. 168 § 1 k.p.c. Nie było również przesłanek do zastosowania art. 169 § 4 k.p.c., gdyż w sprawie nie można się dopatrzeć wyjątkowego wypadku.

W zażaleniu skarżący nie podaje żadnej okoliczności, która wskazywałaby na taką wyjątkowość, a nie jest nią kolejny raz przytaczana błędna informacja z dwóch, jak to nazywa – niezależnych, profesjonalnych kancelarii. Z tych względów na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. zażalenie należało oddalić. jw