V CNP 90/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 90/10 POSTANOWIENIE Dnia 13 września 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Dończyk w sprawie ze skargi A. H. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 30 października 2008 r., w sprawie z powództwa B. P. przeciwko A. H. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 września 2011 r., 1) odrzuca skargę;

2) oddala wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania ze skargi. Uzasadnienie 2 Pozwany A. H. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 30 października 2008 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Obowiązek uprawdopodobnienia szkody wyrządzonej zaskarżonym orzeczeniem zostaje spełniony, jeśli skarżący powoła w skardze nie tylko wszystkie znane mu fakty, które wskazują na związek między zaskarżonym orzeczeniem a doznanymi wskutek jego wydania stratami lub utraconymi korzyściami, ale ponadto powoła dowody lub co najmniej ich surogaty, które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu szkody wiarygodnym.

W postępowaniu wywołanym skargą Sąd Najwyższy wprawdzie nie bada tych dowodów, ale ich powołanie jest konieczne dla uprawdopodobnienia (uwiarygodnienia) szkody. W przeciwnym razie mogłoby się okazać, że skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem zostanie przyjęta do merytorycznego rozpoznania, mimo że zaskarżone orzeczenie nie spowodowało szkody. Pozwany nie uprawdopodobnił w skardze wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wprawdzie podniósł w skardze, że poniósł szkodę wskutek zapłaty na rzecz powoda zasądzonej wyrokiem kwoty 12.500 zł wraz z ustawowymi odsetkami oraz tytułem zwrotu kosztów 3.042 zł (za pierwszą instancję) oraz 1.200 zł (za postępowanie apelacyjne), to jednak twierdzeń tych w żaden sposób nie uprawdopodobnił.

Pozwany powołał się również na to, że szkodę, jakiej doznał, stanowią koszty sądowe (opłata od apelacji w kwocie 625 zł), które poniósł i których nie odzyskał, jak również koszty sporządzenia i wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zgodnie jednak z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, poza związkiem przyczynowym z prawomocnym orzeczeniem pozostaje „szkoda” polegająca na wydatkowaniu 3 opłat sądowych i kosztów zastępstwa związanych ze sprawą, w której wydano objęte skargą orzeczenie (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 2006 r., III CNP 57/06, IC 2007, nr 12, s. 51).

Tym bardziej za taką szkodę nie może być uznane poniesienie kosztów w związku z wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlega odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.) i dlatego orzeczono jak w sentencji. Biorąc pod uwagę, że skarga pozwanego została odrzucona, Sąd Najwyższy oddalił wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania ze skargi (art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 i art. 42412 k.p.c.).