V CZ 57/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 57/11 . POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marta Romańska SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa M. T. przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuraturze Rejonowej w Z. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2011 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 8 lutego 2011 r., uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2010 r. oddalił powództwo M.

T. przeciwko Skarbowi Państwa – Prokuraturze Rejonowej w Z. o odszkodowanie oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 360 zł tytułem kosztów procesu, odstępując od obciążania powoda tymi kosztami w części pozostałej na podstawie art. 102 k.p.c Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda, a postanowieniem z dnia 8 lutego 2011 r. uzupełnił powyższe postanowienie, zasądzając od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 2700 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.

W zażaleniu powód zakwestionował powyższe uzupełnienie orzeczenia o kosztach, wnosząc o nieobciążenie go kosztami procesu za instancję apelacyjną na podstawie art. 102 k.p.c. Skarżący powołał się na zebrane w sprawie informacje na temat jego możliwości płatniczych, uzasadniające taki wniosek.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W zaskarżonym postanowieniu zostały zasądzone od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa koszty postępowania apelacyjnego w pełnej wysokości (2700 zł) na podstawie art. 98 § 1 k.c. Zastosowana więc została podstawowa zasada orzekania o kosztach, uzależniająca rozstrzygnięcie o nich od wyniku sprawy. Odwołanie się do art. 98 k.p.c. zazwyczaj nie wymaga uzasadnienia niezastosowania różnych ustawowych odstępstw od tej zasady, jednakże w świetle okoliczności rozpoznawanej sprawy oraz zarzutów przedstawionych w zażaleniu istnieją znaczne utrudnienia przy instancyjnej kontroli zaskarżonego postanowienia.

W aktach istnieją informacje o możliwościach płatniczych powoda i na ich podstawie Sąd Okręgowy w wyroku z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sposób wydatny (w 90 %) odstąpił od obciążenia go kosztami procesu na podstawie art. 102 k.p.c. 3 Co więcej, Sąd Apelacyjny w pełni zaaprobował te orzeczenia oddalając zażalenia Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2011 r., z wszechstronnym uzasadnieniem. W konsekwencji doszło do sytuacji, że w nieodległym czasie ten sam Sąd radykalnie odmiennie ocenił możliwości płatnicze powoda w kontekście przepisu art. 102 k.p.c., a lakoniczność zaskarżonego rozstrzygnięcia nie pozwala na odtworzenie w pełni motywów zajętego stanowiska.

Należało w konsekwencji uchylić zaskarżone postanowienie celem ponownego rozpoznania w części dotyczącej kosztów postępowania apelacyjnego (art. 39815 § 1 k.p.c w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 108 § 2 k.p.c.).