V CZ 38/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 38/11 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marta Romańska SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z wniosku I. P. przy uczestnictwie E. K. o zniesienie współwłasności nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2011 r., zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 2 marca 2011 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 2 marca 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania jako niedopuszczalną z uwagi na podaną wartość zaskarżenia kasacyjnego (art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).

W sprawie o zniesienie współwłasności określona została mianowicie kwotą 50.000 zł. W zażaleniu uczestnik wniósł o uchylenie tego postanowienia. Nie kwestionując podanej wartości zaskarżenia, wyraził pogląd, że art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. należy rozumieć w ten sposób, że niedopuszczalność skargi kasacyjnej ze względu na wartość zaskarżenia poniżej 150.000 zł dotyczy tylko sytuacji, w której zniesienie współwłasności połączone jest z działem spadku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Przedstawiony w zażaleniu pogląd prawny nie ma jakiegokolwiek uzasadnienia w art. 519 § 4 pkt 4 k.p.c., określającym wartość „dopuszczalnego” zaskarżenia kasacyjnego w sprawach o zniesienie współwłasności i dział spadku. Podana w nim wartość zaskarżenia (150.000 zł) dotyczy obu tych rodzajów spraw. Takie odczytanie przepisu nigdy nie budziło wątpliwości. Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).