V CZ 28/11 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedSygn. akt V CZ 28/11 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marta Romańska SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa A. G. przeciwko Skarbowi Państwa – Dyrektorowi Aresztu Śledczego i Dyrektorowi Zakładu Karnego o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2011 r., zażalenia pełnomocnika powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 grudnia 2010 r., odrzuca zażalenie. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 3 listopada 2010 r.
Legislator headnote
AI generatedart. 373 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c, art. 39821 k.p.c, art. 3941 k.p.c, art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c; V CZ 28/11 · Sąd Najwyższy: Zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. O dopuszczalności zażalenia do Sądu Najwyższego decyduje treść art. 3941 k.p.c. Przepis ten nie przewiduje zażalenia w przedmiocie kosztów sądowych, do których należy wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego dla strony z urzędu. Należy podkreślić, że nie ma tu zastosowania art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., dotyczący kosztów procesu stron. Koszty sądowe nie są bowiem kosztami procesu, są uregulowane w odrębnej ustawie i określają publicznoprawną relację między Skarbem Państwa a stroną bądź pełnomocnikiem.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 28/11 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marta Romańska SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa A. G. przeciwko Skarbowi Państwa – Dyrektorowi Aresztu Śledczego i Dyrektorowi Zakładu Karnego o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2011 r., zażalenia pełnomocnika powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 grudnia 2010 r., odrzuca zażalenie. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 3 listopada 2010 r.
Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda oraz przyznał od Skarbu Państwa adwokatowi B. Ć. wynagrodzenie w wysokości 3 294 zł (w tym 594 zł z tytułu podatku VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w urzędu powodowi w postępowaniu apelacyjnym. Adw. B. Ć. zakwestionował wysokość przyznanego mu wynagrodzenia, ale jego zażalenie zostało odrzucone postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 27 grudnia 2010 r., jako niedopuszczalne. Rozpoznając zażalenie adwokata Ć. na postanowienie z dnia 27 grudnia 2010 r.,
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. O dopuszczalności zażalenia do Sądu Najwyższego decyduje treść art. 3941 k.p.c. Przepis ten nie przewiduje zażalenia w przedmiocie kosztów sądowych, do których należy wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego dla strony z urzędu. Należy podkreślić, że nie ma tu zastosowania art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., dotyczący kosztów procesu stron. Koszty sądowe nie są bowiem kosztami procesu, są uregulowane w odrębnej ustawie i określają publicznoprawną relację między Skarbem Państwa a stroną bądź pełnomocnikiem.
Z tych względów niedopuszczalne jest zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie przyznania od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w postępowaniu apelacyjnym (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2007 r., III CZ 61/07, Biuletyn SN 2008, nr 4, str. 12 oraz z dnia 17 listopada 2009 r., III CZ 53/09, OSNC 2010, nr 5, poz. 79). md