IV Kz 156/13 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedZaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Myśliborzu umorzył postępowania przeciwko P. M. o wykroczenie z art. 107 kw stwierdzając, że oprócz zeznań pokrzywdzonej nie ma innych dowodów przemawiających za sprawstwem obwinionej. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła pokrzywdzona M. R., która zaskarżając je w całości wniosła o jego uchylenie i ponowne rozpatrzenie sprawy. SĄD OKRĘGOWY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: Zażalenie na uwzględnienie nie zasługiwało. Sąd Rejonowy trafnie uznał, że brak jest dowodów przemawiających za sprawstwem obwinionej za wyjątkiem zeznań M.
Legislator headnote
AI generatedIV Kz 156/13 · Sąd powszechny: Sygn. akt IV Kz 156/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SO Michał Tomala Protokolant: Iwona Warszawska po rozpoznaniu w sprawie P. M. obwinionej z art. 107 kw zażalenie wniesionego przez pokrzywdzoną M. R. na postanowienie Sądu Rejonowego w Myśliborzu z dnia 1 lutego 2013 r. sygn. akt II W 814/12 w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw, art.11 § 2 kpw, art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw postanawia 1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.
Full text
Sygn. akt IV Kz 156/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SO Michał Tomala Protokolant: Iwona Warszawska po rozpoznaniu w sprawie P. M. obwinionej z art. 107 kw zażalenie wniesionego przez pokrzywdzoną M. R. na postanowienie Sądu Rejonowego w Myśliborzu z dnia 1 lutego 2013 r. sygn. akt II W 814/12 w przedmiocie umorzenia postępowania na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw, art.11 § 2 kpw, art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw postanawia 1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.
2. zwolnić M. R. od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Myśliborzu umorzył postępowania przeciwko P. M. o wykroczenie z art. 107 kw stwierdzając, że oprócz zeznań pokrzywdzonej nie ma innych dowodów przemawiających za sprawstwem obwinionej. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła pokrzywdzona M. R., która zaskarżając je w całości wniosła o jego uchylenie i ponowne rozpatrzenie sprawy. SĄD OKRĘGOWY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: Zażalenie na uwzględnienie nie zasługiwało. Sąd Rejonowy trafnie uznał, że brak jest dowodów przemawiających za sprawstwem obwinionej za wyjątkiem zeznań M.
R.. Strony postępowania pozostają ze sobą w konflikcie, a w wobec braku dowodów obiektywnych nie sposób stwierdzić, która z przedstawianych wersji przebiegu zdarzeń jest prawdziwa. Przeprowadzone przez funkcjonariusza Policji czynności nie wykazały, aby wykroczenie zostało potwierdzone zeznaniami innych osób zamieszkałych w bloku. Nie sposób także uznać, aby zachowanie obwinionej miało charakter złośliwy, skoro czynności zarzucone P. M. można określić jako codzienne, które niewątpliwie emitują hałas. W związku z powyższym wydane orzeczenie uznać należało za zasadne, co skutkowało jego utrzymaniem w mocy przez Sąd Okręgowy.
Sąd Okręgowy zwolnił pokrzywdzoną od uiszczenia wydatków za postępowanie odwoławcze.