V CZ 114/10 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedSygn. akt V CZ 114/10 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jan Górowski SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie ze skargi D. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w C. z dnia 27 maja 2010 r., w sprawie z wniosku T. K. przy uczestnictwie D. K. o egzekucję kontaktów z małoletnimi A. K. i M. K., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 marca 2011 r., zażalenia D. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w C. z dnia 10 listopada 2010 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 D. K. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w C. z dnia 27 maja 2010 r. Postanowieniem tym oddalone zostało jej zażalenie od postanowienia Sądu Rejonowego w L., wydanego w sprawie o egzekucję kontaktów z małoletnimi dziećmi. Postanowieniem z dnia 10 listopada 2010 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę jako niedopuszczalną (art. 7674 § 3 k.p.c). Rozpoznając zażalenie D. K.,
Legislator headnote
AI generatedart. 7674 § 3 k.p, art. 4241 k.p.c, art. 7674 § 3 k.p.c, art. 39814 k.p, art. 3941 § 3 k.p; V CZ 114/10 · Sąd Najwyższy: To z kolei oznacza, że poczynając od 25 września 2010 r. zaistniał procesowy stan niedopuszczalności skargi, także takiej, która została wniesiona przed tą datą. Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c w związku z art. 3941 § 3 k.p.c).
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 114/10 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jan Górowski SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie ze skargi D. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w C. z dnia 27 maja 2010 r., w sprawie z wniosku T. K. przy uczestnictwie D. K. o egzekucję kontaktów z małoletnimi A. K. i M. K., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 marca 2011 r., zażalenia D. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w C. z dnia 10 listopada 2010 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 D. K. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w C. z dnia 27 maja 2010 r. Postanowieniem tym oddalone zostało jej zażalenie od postanowienia Sądu Rejonowego w L., wydanego w sprawie o egzekucję kontaktów z małoletnimi dziećmi. Postanowieniem z dnia 10 listopada 2010 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę jako niedopuszczalną (art. 7674 § 3 k.p.c). Rozpoznając zażalenie D. K.,
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z dniem 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa nowelizująca z dnia 22 lipca 2010 r.... (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która do postępowania egzekucyjnego wprowadziła nowy przepis (art. 7674 § 3 k.p.c), wyłączający w tym postępowaniu skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Na ten przepis, obowiązujący już w chwili wniesienia skargi (12 października 2010 r.), powołał się zasadnie Sąd Okręgowy. Zażalenie skarżącej jest oczywiście bezzasadne. Nie wskazuje ona jakiegokolwiek racjonalnego argumentu na rzecz dopuszczalności skargi z art. 4241 k.p.c. Należy wskazać, że ustawa nowelizująca z dnia 22 lipca 2010 r. nie zawiera w tej mierze przepisów przejściowych, co oznacza, że art. 7674 § 3 k.p.c. wszedł w życie z dniem 25 września 2010 r. bez żadnych ograniczeń, zgodnie z zasadą natychmiastowej skuteczności przepisów procesowych.
To z kolei oznacza, że poczynając od 25 września 2010 r. zaistniał procesowy stan niedopuszczalności skargi, także takiej, która została wniesiona przed tą datą. Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c w związku z art. 3941 § 3 k.p.c).