II CNP 56/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 56/10 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2010 r., skargi G. W. i K. P.- W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 2 czerwca 2008 r., sygn. akt III Ca (…), wydanego w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej „U.(...)” w Ł. przeciwko G. W. i K. P.-W. o zapłatę, odrzuca skargę. Uzasadnienie W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia skarżący wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wskazane przez skarżących art. 233 § 1, art. 245, 253 k.p.c. i art. 6 k.c. wprost dotyczą ustaleń faktów i oceny dowodów. Również zarzucając naruszenie pozostałych wymienionych w skardze przepisów skarżący w istocie zmierzają do podważenia ustaleń, dokonanych przez Sąd. Wskazując na 2 naruszenie art. 60 i 65 § 1 k.c. skarżący kwestionują ustalenie Sądu, że pozwani w toku postępowania złożyli oświadczenie określonej treści, zarzucają błędną jego wykładnię, a następnie całkowite pominięcie; naruszenia art. 38 k.c. upatrują natomiast w bezpodstawnym przyjęciu przez Sąd, że wezwanie przedsądowe z dnia 19 kwietnia 2007 r. zostało podpisane przez prezesa zarządu Spółdzielni.

Z tych przyczyn skargę należało odrzucić (art. 4244 zd. 2 w zw. z art. 4248 § 1 k.p.c., por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).