I CSK 225/10 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSygn. akt I CSK 225/10 POSTANOWIENIE Dnia 14 października 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z powództwa A. P. przeciwko P. Ś. i M. Ś. o stwierdzenie nieważności umowy, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od powoda na rzecz pozwanych 1200 (tysiąc dwieście) zł kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 29 października 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w R. oddalającego powództwo o stwierdzenie nieważności umowy sprzedaży nieruchomości rolnej położonej w R., zwartej dnia 11 grudnia 1997 r. w formie aktu notarialnego, ze względu na stan powoda w chwili zawarcia umowy wyłączający swobodne podjęcie przez niego decyzji i wyrażenie woli. W skardze kasacyjnej od tego wyroku wartość przedmiotu zaskarżenia została oznaczona kwotą 31 000 zł.
Legislator headnote
AI generatedart. 3982 § 1 k.p.c, art. 82 k.c; I CSK 225/10 · Sąd Najwyższy: Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 2 pięćdziesiąt tysięcy złotych, w sprawach gospodarczych – niższa niż siedemdziesiąt złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych – niższa niż dziesięć tysięcy złotych (z wyjątkiem spraw określonych w art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.). W literaturze i orzecznictwie przyjmuje się, że żądanie, a tym samym sprawa, w której to żądanie jest rozpoznawane, ma charakter majątkowy, jeżeli zmierza do realizacji prawa lub uprawnienia mającego bezpośredni wpływ na stosunki majątkowe strony.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 225/10 POSTANOWIENIE Dnia 14 października 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z powództwa A. P. przeciwko P. Ś. i M. Ś. o stwierdzenie nieważności umowy, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od powoda na rzecz pozwanych 1200 (tysiąc dwieście) zł kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 29 października 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w R. oddalającego powództwo o stwierdzenie nieważności umowy sprzedaży nieruchomości rolnej położonej w R., zwartej dnia 11 grudnia 1997 r. w formie aktu notarialnego, ze względu na stan powoda w chwili zawarcia umowy wyłączający swobodne podjęcie przez niego decyzji i wyrażenie woli. W skardze kasacyjnej od tego wyroku wartość przedmiotu zaskarżenia została oznaczona kwotą 31 000 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 2 pięćdziesiąt tysięcy złotych, w sprawach gospodarczych – niższa niż siedemdziesiąt złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych – niższa niż dziesięć tysięcy złotych (z wyjątkiem spraw określonych w art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.). W literaturze i orzecznictwie przyjmuje się, że żądanie, a tym samym sprawa, w której to żądanie jest rozpoznawane, ma charakter majątkowy, jeżeli zmierza do realizacji prawa lub uprawnienia mającego bezpośredni wpływ na stosunki majątkowe strony.
Nie ma też wątpliwości, że sprawami, o których mowa w art. 3982 § 1 k.p.c., są sprawy, które mogą być dochodzone przez wytoczenie zarówno powództwa o świadczenie, jak i o ustalenie oraz o ukształtowanie prawa lub stosunku prawnego. Sprawa, w której powód dochodzi ustalenia, że umowa sprzedaży nieruchomości jest nieważna z powodów przewidzianych w art. 82 k.c., należy niewątpliwie do spraw majątkowych w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c., innych niż sprawa gospodarcza i z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. O dopuszczalności skargi kasacyjnej w tej sprawie decyduje zatem wartość przedmiotu zaskarżenia, która nie może być niższa niż 50 000 zł.
Tymczasem wskazana w skardze kasacyjnej powoda wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 31 000 zł. To oznacza, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia i podlega odrzuceniu. Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 3986 § 3 w związku z art. 3982 § 1 k.p.c. oraz art. 98 w związku z art. 39821 i 391 § 1 k.p.c.).