I CSK 652/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 652/09 POSTANOWIENIE Dnia 7 maja 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa „(...) Radio” S.A. w W. przeciwko J. W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 maja 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 6 sierpnia 2009 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 3 lutego 2009 r. Sąd Okręgowy w W. uchylił wyrok zaoczny wydany przez ten Sąd w dniu 10 czerwca 2008 r. i oddalił powództwo (...) Radia S.A. w W. skierowane przeciwko pozwanej J.

W. o zapłatę kwoty 129 596 zł z odsetkami i kosztami procesu, uznając że roszczenie jest przedawnione. W wyniku apelacji powoda Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2009 r. częściowo zmienił orzeczenie Sądu I instancji i utrzymał wyrok zaoczny w mocy co do kwoty 3 721,68 zł z odsetkami ustawowymi od 14 grudnia 2007 r., uchylił go co do kwoty 95 491,54 zł z ustawowymi odsetkami i w tej części powództwo oddalił. Co do kwoty 30.382,78 zł z odsetkami Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżone orzeczenie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, natomiast w pozostałym zakresie oddalił apelację.

Powodowe (...) Radio S.A. w W. wniosło skargę kasacyjną od części wyroku Sądu Apelacyjnego, kwestionując trafność rozstrzygnięcia oddalającego powództwo o 2 zapłatę kwoty 95 491,84 zł. Jako zaskarżone wskazało rozstrzygniecie zawarte w punkcie 1 tiret 2 tego wyroku, nie zaskarżyło natomiast orzeczenia zawartego w punkcie 3 wyroku – to znaczy oddalenia jego apelacji w pozostałym zakresie. Tymczasem część orzeczenia objęta zaskarżeniem nie stanowi samodzielnego rozstrzygnięcia sądu odwoławczego, lecz jedynie jest konsekwencją redakcyjnych wymagań stawianych przez art. 347 k.p.c. wyrokowi wydawanemu w sprawie, w której wcześniej zapadł wyrok zaoczny.

Zgodnie z treścią tego przepisu po ponownym rozpoznaniu sprawy sąd wydaje wyrok, którym wyrok zaoczny w całości lub części utrzymuje w mocy albo uchyla go i orzeka o żądaniu pozwu, bądź też pozew odrzuca lub postępowanie umarza. Ponieważ Sąd Apelacyjny – odmiennie niż Sąd I instancji - uznał powództwo za zasadne w zakresie kwoty 3 721,68 zł, co do kwoty 95.491,54 zł przyjął, że powództwo słusznie zostało oddalone, natomiast w pozostałej części uchylił wyrok Sądu Okręgowego do ponownego rozpoznania – nadał swojemu wyrokowi formę redakcyjną zapewniającą czytelność poszczególnych rozstrzygnięć.

Dlatego w części zmieniającej wyrok Sądu Okręgowego umieścił w punkcie 1 tiret 1 rozstrzygnięcie rzeczywiście stanowiące zmianę w stosunku do orzeczenia Sądu I instancji, natomiast w zaskarżonym przez powoda punkcie 1 tiret 2 nie wprowadził żadnych merytorycznych zmian do treści rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego – powództwo w tym zakresie zostało oddalone przez Sąd Okręgowy i nadal pozostawało oddalone. Sąd Apelacyjny jedynie przeredagował treść orzeczenia, określając jakiej konkretnie części roszczenia oddalenie dotyczy.

Rozstrzygnięcie merytoryczne o losach apelacji powoda dotyczącej tej części powództwa znajduje się natomiast w punkcie 3 wyroku, oddalającym jego apelację w pozostałym zakresie. Powód podważał bowiem w apelacji zasadność oddalenia jego wszystkich roszczeń. W zakresie powództwa o zapłatę 95 491,54 zł jego racje nie zostały podzielone, co skutkowało oddaleniem apelacji w tej części. Zatem chcąc zwalczać skargą kasacyjną negatywne rozstrzygnięcie dotyczące tej części roszczenia powód winien był skierować skargę przeciwko orzeczeniu o oddaleniu jego apelacji.

Zaskarżenie wyroku w części, która nie ma samodzielnej treści rozstrzygającej apelację powoda jest niedopuszczalne. Skarga kasacyjna służy bowiem zaskarżaniu wyroków sądu II instancji (art. 3981 § 1 k.p.c.). Kierując ją przeciwko orzeczeniu zawartemu w punkcie 1 tiret 2 wyroku Sądu Apelacyjnego powód kwestionuje w istocie wyrok Sądu I instancji. Orzeczenie Sądu II instancji dotyczące roszczenia opisanego w zaskarżonym punkcie znajduje się bowiem w punkcie 3 wyroku. 3 Z przytoczonych względów skargę kasacyjną, jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z § 2 k.p.c.