V CZ 71/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 71/09 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Barbara Myszka w sprawie z wniosku M. R. przy uczestnictwie S. R., M. R. i M. S. o zniesienie współwłasności, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 stycznia 2010 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w J. z dnia 10 listopada 2009 r., sygn. akt II Cz (…), uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie W zaskarżonym postanowieniu Sąd Okręgowy w J. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy M. R. na postanowienie tego Sądu z dnia 3 września 2009 r. z tego względu, że wartość przedmiotu zaskarżenia była niższa niż 150 tys. zł, a sprawa dotyczyła zniesienia współwłasności nieruchomości. W zażaleniu wnioskodawca, zarzucając naruszenie art. 5191 § 4 k.p.c. oraz art. 25 § 2 k.p.c. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

2 Rację ma Sąd Okręgowy gdy podkreśla, że co do zasady wartość przedmiotu sporu ulega stabilizacji i w przypadku sporów o zniesienie współwłasności rzeczy może ulec zmianie tylko w razie ustalenia jej wartości przez sąd w innej wysokości niż początkowo przyjął wnioskodawca. Jeżeli jednak, tak jak w rozpoznawanej sprawie, wnioskodawca uzyskał informację o rzeczywistej wartości nieruchomości dopiero w trakcie postępowania zakończonego wydaniem postanowienia, od którego wnosi skargę kasacyjną, to nie ma przeszkód, aby Sąd uwzględnił, podaną w skardze wartość nieruchomości.

Jeżeli bowiem wartość ta została ustalona przez biegłego, a wcześniej wnioskodawca o niej nie wiedział, powoływanie się w takiej sytuacji na zasadę stabilizacji wartości przedmiotu sporu, nie znajduje uzasadnienia. Wspomniana zasada ma na celu zapobieganie bezpodstawnym zmianom przedmiotu zaskarżenia, zazwyczaj w celu uzyskania dostępu do środków zaskarżenia. Skoro w rozpoznawanej sprawie wartość nieruchomości nie została sztucznie zawyżona przez wnioskodawcę, a wynika z obiektywnych przesłanek, odrzucenie skargi kasacyjnej nie znajduje uzasadnienia w art. art. 5191 § 4 k.p.c. Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39815 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.