III CZ 42/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 42/09 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Iwona Koper SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa I.M. przeciwko Szpitalowi Specjalistycznemu i P. S.A. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2009 r., na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 2 czerwca 2009 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 2 czerwca 2009 r. odrzucił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 marca 2009 r., uznając, że nie została ona należycie opłacona. Powód, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, składając apelację nie uiścił wymaganej opłaty podstawowej. W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucił naruszenie art. 14 ust. 2 w zw. z art. 149 ust 1 ustawy o kosztach w sprawach cywilnych (dalej u.k.s.c.) oraz art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach w sprawach cywilnych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zaskarżony przez powoda wyrok został wydany w dniu 5 marca 2009 r. Niewątpliwie zatem w rozpoznawanej sprawie miały zastosowanie przepisy u.k.s.c., które w pierwotnym brzmieniu tej ustawy przewidywały pobieranie opłaty podstawowej od pism wnoszonych przez strony zwolnione od kosztów sądowych. Ustawa z dnia 14 grudnia 2006 r. nowelizująca u.k.s.c. (Dz. U. Nr 21, poz. 123) uchyliła ten wymóg, z wyjątkiem jednak dotyczącym postępowań wszczętych przed jej wejściem w życie. Zagadnienie to zostało wyjaśnione w powołanej przez Sąd Apelacyjny uchwale Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2008 r., III CZP 48/08 i nie wymaga rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny kwestia zgodności z Konstytucją art. 2 powołanej wyżej ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r.

Prawidłowa była zatem ocena Sądu drugiej instancji, że apelacja wniesiona przez powoda, reprezentowanego przez zawodowego pełnomocnika nie została należycie opłacona i z tego względu podlegała odrzuceniu. Z przyczyn wyżej wskazanych zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.