I CSK 174/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 174/09 POSTANOWIENIE Dnia 13 sierpnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa Miasta W. przeciwko Z. N. o nakazanie i zasądzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 sierpnia 2009 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w [..] z dnia 16 października 2008 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od pozwanego Z. N. na rzecz strony powodowej Miasta W. kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub 2 wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W niniejszej sprawie nie zachodzą przedstawione przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania. W szczególności nie występuje wskazane przez skarżącego istotne zagadnienie prawne odnoszące się do konieczności wyjaśnienia norm kolizyjnych dotyczących gwarancji i rękojmi. Zostało one sformułowane w sposób niejednoznaczny oraz jest pozbawione waloru ogólności i powszechności. Z treści skargi kasacyjnej wynika ponadto, że skarżący formułując to pytanie, zmierza w istocie do podważenia ustaleń faktycznych dokonanych przez sądy meriti (przez powołanie jako podstawy kasacyjnej naruszenia art. 233 k.p.c.), nie dostrzegając przy tym, że Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.).

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 a contrario k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. db /tp/