V CNP 34/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 34/09 POSTANOWIENIE Dnia 19 czerwca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi K.M. i Z.M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 8 marca 2007 r., sygn. akt [...], w sprawie z powództwa Gminy G. przeciwko K.M. i Z.M. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 czerwca 2009 r., 1.) odrzuca skargę; 2.) oddala wniosek Gminy G. o zasądzenie kosztów postępowania skargowego. 2 Uzasadnienie Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia aktualizuje się w sytuacji, w której niegodność ta – w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w związku z art. 417 § 1 i 4171 § 2 k.c. – polega na oczywistej i rażącej obrazie prawa, niebudzącej żadnych wątpliwości (zob. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 2007 r., V CNP 132/06, OSNC 2007, nr 11, poz. 174 oraz z dnia 21 lutego 2007 r., I CNP 71/06, niepubl.).

Wyrok, którego skarga dotyczy, skorygował niezgodność między wpisem w księdze wieczystej a stanem prawnym wynikającym z treści art. 3 ustawy o własności lokali w oznaczeniu wielkości udziałów w częściach wspólnych budynku i w prawie użytkowania wieczystego (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2002 r., IV CKN 896/00, OSNC 2003, nr 6, poz. 81). Wyrok ten uporządkował stan prawny nieruchomości w interesie wszystkich współwłaścicieli, zapobiegając utrudnieniom, które mogłyby wystąpić, np. przy sprzedaży nieruchomości.

Skarga nie zawiera uprawdopodobnienia powstania rzeczywistej szkody po stronie skarżących w wyniku wydania kwestionowanego wyroku. Sprawa z art. 4241 k.p.c. ma charakter odszkodowawczy, powodujący konieczność wykazania, że szkoda już wystąpiła i jaki ma rozmiar. Ogólnikowa wzmianka nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. (orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl. oraz z dnia 16 czerwca 2009 r., I CNP 40/09, niepubl.). Należało w konsekwencji odrzucić skargę (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Odpowiedź na skargę została złożona przez Gminę G. po upływie 14 dni od doręczenia jej odpisu, dlatego nie było podstaw do uwzględnienia jej wniosku o zasądzenie kosztów postępowania skargowego (art. 3987 § 1 k.p.c. w związku z art. 42412 k.p.c. por. też orz. SN z 27 października 1998 r., III CNN 805/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 79).