III CNP 14/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CNP 14/09 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku J.G. przy uczestnictwie M.G. o zniesienie współwłasności nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 czerwca 2009 r., na skutek skargi uczestniczki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2007 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację uczestniczki M.G. od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 28 lipca 2006 r., orzekającego o zniesieniu współwłasności. Orzeczenie Sądu Okręgowego uczestniczka zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Z akt sprawy wynika i przyznaje to w skardze sama uczestniczka, że nie wniosła ona skargi kasacyjnej od orzeczenia Sądu drugiej instancji, choć ze względu na wartość przedmiotu sprawy (zaskarżenia) była ona dopuszczalna. W związku z tym jest oczywiste, że zmiana lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych było możliwe. Warunki dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, przewidziane w art. 4241 § 1 k.p.c., nie zostały zatem spełnione. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c. w związku z art. 4245 1 pkt 5 k.p.c.).