IV CZ 23/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CZ 23/09 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie ze skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 12 maja 2005 r., w sprawie z powództwa M. W. przeciwko M. P. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 kwietnia 2009 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w T. z dnia 25 listopada 2008 r., odrzuca zażalenie Uzasadnienie 2 Sąd Okręgowy w T. postanowieniem z dnia 25 listopada 2008 r. odrzucił skargę powódki M. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 12 maja 2005 r. w sprawie l C …/05. W uzasadnieniu wskazał, że powódka sporządziła i wniosła skargę osobiście, tj. z pominięciem przymusu adwokacko-radcowskiego (art. 871 k.p.c.), co stanowi przesłankę jej odrzucenia (art. 4246 § 3 k.p.c.). Od powyższego postanowienia powódka wniosła zażalenie, zaskarżając je w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie powódka osobiście, a zatem z pominięciem przymusu adwokacko-radcowskiego (art. 871 k.p.c.) wniosła zażalenie do Sądu Najwyższego. Takie zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 373 k.p.c. orzekł jak w sentencji. db