II CNP 122/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 122/08 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 lutego 2009 r. skargi K.R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 22 maja 2002 r., sygn. akt [...] wydanego w sprawie z powództwa SM w C. przeciwko K.R. o zapłatę, odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 22 maja 2002 r. Sąd Okręgowy w P. zasądził od pozwanej K.R. kwotę 24.135,33 zł z ustawowymi odsetkami na rzecz SM. Pozwana osobiście wniosła skargę na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., w której żądała stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przy wniesieniu skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem nie został zachowany przymus adwokacko - radcowski (art. 871 k.p.c.). Ten brak jest brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych, przez co skarga podlega odrzuceniu a limine. Ponadto, należy przypomnieć, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.) przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne od 1 września 2004 r. (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu najwyższego z dnia 26 października 2005 r., III BZP 1/05). W sprawie zaś skarżąca wniosła skargę od wyroku zapadłego przed tą datą (22 maja 2002 r.). Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).