III KO 1/09 · Sąd Najwyższy

POSTANOWIENIE Z DNIA 12 LUTEGO 2009 R. III KO 1/09 Przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i nie podlega rozsze- rzającej interpretacji. Nie może zatem, poprzez nadużywanie przewidzianej w nim instytucji, służyć rozwiązywaniu problemów kadrowych w sądach, gdyż do wypełniania tej roli powołane są organy sprawujące nadzór admi- nistracyjny w sądownictwie, dysponujące stosownymi uprawnieniami (np. instytucją delegacji). Przewodniczący: sędzia SN D. Rysińska. Sędziowie SN: R. Malarski, E. Strużyna (sprawozdawca). Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Grzegorza C., oskarżonego o popełnienie przestępstw określonych w art. 300 § 2 k.k. i in., z powodu wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w L. z dnia 30 grudnia 2008 r. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi rów- norzędnemu p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku.

U Z A S A D N I E N I E Wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi rów- norzędnemu nie jest zasadny. W przedmiotowej sprawie brak podstaw do formułowania jakichkolwiek rozsądnych wątpliwości i zastrzeżeń co do zdolności prawidłowego rozpoznania sprawy przez Sąd właściwy. 2 Dla zastosowania wyjątkowej instytucji przewidzianej w art. 37 k.p.k. konieczna jest konstatacja, że wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwo- ści. Odstąpienie od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo wła- ściwy może nastąpić m.in. tylko w razie zaistnienia sytuacji wskazującej, że nie jest możliwe sprawne i skuteczne rozpoznanie przez ten sąd konkretnej sprawy.

W niniejszej sprawie żadna z opisanych w uzasadnieniu postanowie- nia okoliczności nie upoważnia do wniosku, że interes wymiaru sprawiedli- wości może zabezpieczyć tylko przekazanie sprawy do rozpoznania inne- mu sądowi. Niedopuszczalne byłoby bowiem przyjęcie, jako przesłanki podjętej na podstawie art. 37 k.p.k. decyzji, założenia, że wyznaczony do jej rozpoznania sędzia nie będzie w stanie sprostać wymogowi wnikliwego i sprawnego przeprowadzenia postępowania sądowego, a w istocie do tego rodzaju obaw sprowadza się przedstawiona w uzasadnieniu postanowienia argumentacja.

Przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i nie podlega rozsze- rzającej interpretacji. Nie może więc, poprzez nadużywanie przewidzianej w nim instytucji, służyć rozwiązywaniu problemów kadrowych w sądach, gdyż do wypełniania tej roli powołane są organy sprawujące nadzór admi- nistracyjny w sądownictwie i dysponujące stosownymi instrumentami (np. instytucją delegacji). W tym stanie rzeczy sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytyw- nej postanowienia.