V CNP 68/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 68/08 POSTANOWIENIE Dnia 6 listopada 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi W. C. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w O. z dnia 8 lutego 2006 r., sygn. akt VI C (…) [VI WSC (…)] w sprawie z powództwa W. C. i B. C. przeciwko J. W. i „M.(…)” Spółce z o.o. w K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 listopada 2008 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Wyrok Sądu Rejonowego w O. z dnia 8 lutego 2006 r. [sygn. akt VI C (…)] powód W. C. zakwestionował skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Wniesiona skarga sporządzona i wniesiona 2 została osobiście przez powoda, a zatem bez zachowania przymusu adwokacko- radcowskiego. Ponadto skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. Zawiera bowiem nieusuwalne braki. W konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).