V CNP 29/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 29/08 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi T. Ł. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 16 lipca 2007 r. sygn. akt VI GCo (…) [WSC (…)] w sprawie z wniosku "W.(...)" Spółki z o.o. w Ł. przy uczestnictwie To. Ł. o nadanie klauzuli wykonalności, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 czerwca 2008 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie D. Ł. wniósł osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 16 lipca 2007 r. w sprawie o nadanie klauzuli wykonalności.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. 2 Wniesiona skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez dłużnika, a zatem bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).