III CZ 11/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 11/08 POSTANOWIENIE Dnia 2 kwietnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Sychowicz (przewodniczący) SSN Marian Kocon (sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa D. J. i W. J. przeciwko J. M. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 kwietnia 2008 r., zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 7 grudnia 2007 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powodów D. i W. J. od wyroku tego Sądu z dnia 3 października 2007 r. Sąd Apelacyjny wskazał, iż skarga kasacyjna powodów nie zawiera wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienia, podlega więc odrzuceniu. W zażaleniu z dnia 27 grudnia 2007 r. powodowie wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W paragrafie pierwszym art. 3984 k.p.c. ustawodawca skatalogował odrębnie w czterech punktach konstrukcyjne elementy każdej skargi kasacyjnej, a więc cechy istotne (kreatywne) tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, podkreślając zarazem w ten sposób rangę tychże elementów. Brak 2 któregokolwiek z nich nie podlega naprawieniu w trybie art. 130 § 1 k.p.c., a więc skarga kasacyjna dotknięta takim nieusuwalnym brakiem podlegała odrzuceniu a limine. Skarga kasacyjna powodów nie spełnia wskazanych wyżej wymogów, gdyż nie zawiera wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienia. To uzasadnienie powinno mieć postać odrębnego wywodu, przedstawiającego analizę prawną skoncentrowaną na wykazaniu przesłanki uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Zdecydowanie nie jest wystarczający, wynikający z całości skargi kasacyjnej, negatywny stosunek skarżącego do wyroku sądu II instancji. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).