V CNP 212/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 212/07 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi A. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w J. z dnia 1 grudnia 2006 r., sygn. akt II Cz (…) [II WSC (…)] w sprawie ze skargi A. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym nakazem zapłaty Sądu Rejonowego w B. z dnia 20 września 2001 r., sygn. akt Nc (…) w sprawie z powództwa P. B. przeciwko A. P. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 marca 2008 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Prawomocnym postanowieniem z dnia 1 grudnia 2006 r., sygn. akt II Cz (…), Sąd Okręgowy w J. oddalił zażalenie pozwanego A. P. na postanowienie odrzucające jego skargę o wznowienie postępowania w sprawie I Nc (…). Na postanowienie Sądu Okręgowego skarżący A. P. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

2 Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W wyjątkowych wypadkach, określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., skarga przysługuje także od prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji. Postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania należy uznać za orzeczenie kończące postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 4241 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 1966 r., II UZ 7/96, OSNAPUS 1997 r., nr 12., poz. 226).

Istotne jednak w niniejszej sprawie jest to, że przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być wyłącznie orzeczenie, przez którego wydanie stronie została wyrządzona szkoda (art. 4241 § 1 i art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Zaskarżone postanowienie o oddaleniu zażalenia na postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania wywołuje tylko stan potwierdzający, że wzruszenie orzeczenia merytorycznego nie było możliwe w drodze przysługujących stronie środków prawnych. W niniejszej skardze skarżący nie wykazał, że przez wydanie kwestionowanego orzeczenia została mu wyrządzona szkoda.

Stwierdził, że w wyniku funkcjonowania w obrocie prawnym podrobionych dokumentów, pozwany poniósł szkodę w wysokości 29.911,50 zł. Na taką bowiem kwotę opiewał weksel oraz deklaracja wekslowa, na podstawie których wydano nakaz zapłaty w sprawie l Nc (…) z dnia 20 września 2001 r. Tego orzeczenia skarżący jednak nie zaskarżył, a gdyby nawet to zrobił, skarga zostałaby odrzucona, gdyż zgodnie ze stanowiskiem zajętym przez Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 26 października 2005 r., III BZP 1/05, mającej moc zasady prawnej, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne z dniem 1 września 2004 r. i później, a nakaz zapłaty w sprawie I Nc (…) uprawomocnił się przed tą datą.

Mając na względzie wskazane przyczyny, należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 w związku z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).