III CZ 3/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 3/08 POSTANOWIENIE Dnia 7 marca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jan Górowski SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej „D.(...)” w T. przeciwko K. K. o wydanie nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 marca 2008 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w T. z dnia 13 listopada 2007 r., sygn. akt I Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w T. odrzucił skargę kasacyjną pozwanej K. K. jako niedopuszczalną w świetle art. 3982 § 1 k.p.c. oraz art. 3984 § 1 k.p.c. w związku z art. 3989 § 1 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie pozwana twierdzi, ze jej skargi kasacyjnej, jako dotycząca także sprawy o charakterze niemajątkowym, nie dotyka ograniczenie wynikające z art. 3982 § 1 k.p.c. oraz że skarga zawiera niezbędne wymagania określone w art. 3984 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W rozpoznawanej sprawie pozwana została pozwana o wydanie nieruchomości powódce. Przedmiotem postępowania jest więc sprawa dotycząca ochrony prawa własności, które jest prawem majątkowym. Nie ulega wątpliwości, na co trafnie zwrócił 2 uwagę Sąd Okręgowy, że jest to sprawa o prawa majątkowe w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c. Wbrew wywodom zawartym w zażaleniu, także problem związania powodowej Spółdzielni Mieszkaniowej „D.(...)” w T. jej uchwałami, jako dotyczący wprost prawa własności przedmiotowej nieruchomości, jest także sprawą majątkową.

Skoro zaś zarówno w apelacji, jak i w skardze kasacyjnej pozwana oznaczyła wartość przedmiotu sporu na 1800 zł, to w tej sytuacji, zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, gdyż nie przysługuje ona w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. Już z tego względu uznać należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a zarzuty podniesione w zażaleniu nie zasługują na uwzględnienie. Na marginesie należy tylko stwierdzić, że rację ma także Sąd Okręgowy, iż skarga kasacyjna pozwanej nie spełnia ustawowych wymogów, o których mowa w art. 3984 § 1 k.p.c. i z tego względu również zasługiwała na odrzucenie.

Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.