V CSK 537/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 537/07 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z powództwa B. S. przeciwko I. S. i Z. S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 25 maja 2007 r., sygn. akt V Ga (…), odrzuca skargę i zasądza od pozwanych na rzecz powoda 1800 zł kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Pełnomocnik pozwanych wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w C. oddalającego apelację od wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia 5 lutego 2005 r., sygn. akt VIII GC (…), którym zostały utrzymane w mocy nakazy zapłaty.

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Przytoczone wymaganie stanowi jeden z elementów istotnych (konstrukcyjnych) skargi kasacyjnej, którego niedochowanie powoduje, że skarga jest dotknięta brakiem nieusuwalnym i podlega odrzuceniu a limine. Wymaganie uzasadniania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nawiązuje do instytucji przedsądu, uregulowanej w art. 3989 k.p.c., i stanowi jej dopełnienie. Jest to zatem nałożony na skarżącego obowiązek polegający na wykazaniu argumentów przemawiających za tym, aby skarga kasacyjna została przyjęta do 2 rozpoznania przez Sąd Najwyższy.

Należy przy tym podkreślić, że spełnieniem tego obowiązku nie jest przedstawienie dowolnych argumentów uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, istotnych tylko w ocenie samego skarżącego. Uzasadnienie omawianego wniosku, ze względu na związek z przedsądem, musi ściśle nawiązywać do przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. To oznacza, że wnoszący skargę kasacyjną powinien wykazać – w formie wyodrębnionego wywodu prawnego – że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05 niepubl.).

Wniesiona przez powoda skarga kasacyjna nie zwiera odpowiadającego wyżej przestawionym wymaganiom uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Przede wszystkim przytoczony przez pełnomocnika skarżących we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania art. 3988 § 1 k.p.c. nie na związku z omawianym wymaganiem skargi kasacyjnej. Przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania określa bowiem art. 3989 § 1 k.p.c. Pomijając jednak wspomniane odwołanie się do przepisu prawa, zawarte w punkcie I skargi kasacyjnej uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania zwiera jedynie dowolne argumenty, nienawiązujące do przesłanek wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. W konsekwencji nie ma podstaw od uznania, że skarżący wykazali, iż wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania uzasadniają: występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, nieważność postępowania bądź oczywista zasadność skargi kasacyjnej.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 3986 § 3 k.p.c. oraz art. 98 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.).