V CZ 144/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 144/07 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Katarzyna Tyczka-Rote SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) w sprawie ze skargi H. R. przeciwko G.(…) Sp. z o.o. w K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lutego 2008 r., zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 5 października 2007 r., sygn. akt VI WSC (…), odrzuca zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 października 2007 r. Sąd Rejonowy w K. odrzucił skargę skarżącej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty z dnia 7 marca 2003 r. wydanego przez ten Sąd. Od tego postanowienia skarżąca wniosła zażalenie osobiście.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z treści art. 871 § 1 zdanie drugie k.p.c. wynika, że obowiązkowe zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym dotyczy także sporządzenia i wniesienia środka odwoławczego, który ma być rozpoznany przez Sąd Najwyższy. Zasada ta nie odnosi się jedynie do osób określonych w paragrafie drugim tego przepisu. Także więc w postępowaniu 2 zażaleniowym zachodzi konieczność wykazania się przez skarżącą zdolnością postulacyjną. Wniesienie zażalenia osobiście przez stronę jest dotknięte nieusuwalnym brakiem i czyni to zażalenie niedopuszczalnym. Mając powyższe na względzie, zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 39821 w zw. z art. 3941 § 3 i 373 k.p.c.