I CSK 489/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 489/07 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa K. B. przeciwko R. K. i E. B. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lutego 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 marca 2007 r., odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od pozwanych na rzecz powódki 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie 2 Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem odwoławczym, a zarazem kwalifikowanym pismem procesowym o ściśle określonej przez ustawę treści.

Zgodnie z art. 3984 k.p.c. powinna ona czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego w ogólności, wymaganiom formalnym samej skargi, a ponadto zawierać tzw. elementy konstrukcyjne. Elementy konstrukcyjne skargi stanowią m.in. wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oraz jego uzasadnienie (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.). Konieczność ich zamieszczenia w skardze kasacyjnej związana jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989 k.p.c. Czyniąc zadość temu wymaganiu, skarżący powinien nie tylko w sposób stanowczy przedstawić żądanie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ale wskazać ponadto, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, lub że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości bądź wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, albo że zachodzi nieważność postępowania, lub że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.).

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznanie nie może ograniczyć się do samego wskazania konkretnej przyczyny, czy też przytoczenia dowolnych argumentów, istotnych w odczuciu skarżącego. Wnoszący skargę powinien w formie wyodrębnionego wywodu prawnego przedstawić szczegółową argumentację celem wykazania, że na gruncie danej sprawy ta konkretna przyczyna uzasadniająca przyjęcie skargi do rozpoznania faktycznie istnieje (por. postanowienie SN z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05, OSNC 2006 nr 7-8, poz. 135 oraz postanowienie SN z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).

Skarga kasacyjna wniesiona przez pozwanych nie czyni zadość wymaganiom stawianym w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Nie zawiera bowiem wyodrębnionego wywodu jurydycznego nawiązującego do przesłanek usprawiedliwiających - zgodnie z art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c. - przyjęcie jej do rozpoznania. Przytacza jedynie zarzuty naruszenie prawa materialnego 3 i procesowego bez przeprowadzenia nawet próby wykazania kwalifikowanego charakteru tych uchybień. Uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie może zastąpić uzasadnienie podstaw kasacyjnych.

Z tych też względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną jako dotkniętą brakiem nieusuwalnym (art. 3986 § 3 k.p.c.). /tp/ jz 4