II CZ 103/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 103/07 POSTANOWIENIE Dnia 9 stycznia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Gerard Bieniek (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Marian Kocon (sprawozdawca) w sprawie z powództwa M. L. przeciwko A. N. i B. B. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 stycznia 2008 r., zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 6 września 2007 r., sygn. akt II Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 września 2007 r. Sąd Okręgowy w P. odrzucił skargę kasacyjną pozwanych jako niedopuszczalną, z uwagi na zbyt niską wartość przedmiotu zaskarżenia. W zażaleniu pozwani wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 368 § 2 k.p.c. wyraża wprost zasadę stałości wartości przedmiotu sporu oraz zakazu jej przekraczania przy przechodzeniu do instancji wyższej, z wyjątkiem sytuacji wskazanych w zdaniu drugim tego przepisu. 2 Takie sytuacje nie występują w rozważanej sprawie. Należy zatem uznać, że górną granicę wartości przedmiotu sporu w skardze kasacyjnej wyznacza wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana w apelacji. Pozwani nie mogą dowolnie jej przekroczyć z uwagi na wskazywaną zmianę wartości lokalu objętego żądaniem pozwu. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).