II CNP 159/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 159/07 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosław Bączyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2007 r., skargi A. G. o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia Sądu Okręgowego w Z. z dnia 14 marca 2007 r., wydanego w sprawie z wniosku A. G. przy uczestnictwie D. B. o podział majątku wspólnego, odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Pan A. G. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI – Cywilno - Odwoławczego Sądu Okręgowego z dnia 14 marca 2007 r.

Jako podstawę prawną skargi wskazał m.in. art. 4241 § 1 i § 2 k.p.c. Z uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia wynika to, że A. G. złożył w postępowaniu o podział małżeńskiej wspólności majątkowej wniosek o przywrócenie mu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 13 kwietnia 2006 r. Zwrot wniosku – zaskarżonym zarządzeniem - nastąpił z uwagi na niewykonanie przez wnioskodawcę A. G. zarządzenia z dnia 20 lutego 2007 r. w przedmiocie uzupełnienia wniosku o przywrócenia terminu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna spełniać wymogi formalne przewidziane w art. 4245 k.p.c. Ponadto zgodnie z art. 871 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokata lub radcę prawnego (tzw. przymus adwokacko-radcowski). Wymóg takiego zastępstwa odnosi się także do wniesionej do Sądu Najwyższego skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Tymczasem wniesiona skarga została podpisana przez samego skarżącego (s. 6 skargi).

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sporządzona zatem z naruszeniem art. 871 k.p.c. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 4248 § 1 k.p.c.). Należy podkreślić, że wniesiona przez skarżącego skarga podlega odrzuceniu także z innego jeszcze powodu. Skarga nie przysługuje bowiem na zarządzenie przewodniczącego, w tym także – na zarządzenie zwrotu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia (por. np. podobnie – postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2005 r., III CZ 102/05, niepubl.).

Zarządzenie przewodniczącego nie należy bowiem do kategorii orzeczeń, o których wspomina przepis art. 4241 § 1 k.p.c. Z przedstawionych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji. jz