IV CNP 115/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt IV CNP 115/07 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski w sprawie ze skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 24 lutego 2006 r., sygn. akt [...] w sprawie z powództwa Ł.Ś. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 sierpnia 2007 r., odrzuca skargę, odstępuje od obciążenia strony powodowej kosztami zastępstwa prawnego na rzecz pozwanej za instancję kasacyjną. 2 Uzasadnienie Ustawodawca postawił skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia bardzo wysokie wymagania formalne i merytoryczne, sprecyzowane w art. 4245 k.p.c. W § pierwszym tego przepisu sformułowano tzw. wymagania konstrukcyjne, istotowe, których niespełnienie skutkuje odrzucenie skargi a limine, bez wzywania do uzupełnienia któregokolwiek z nich.

Braki skargi w tym zakresie nie podlegają bowiem sanowaniu na podstawie art. 130 k.p.c. Spośród sześciu wymagań skargi, określonych w art. 4245 § 1 k.p.c., we wniesionej skardze zabrakło precyzyjnego określenia dwóch z nich, tj. przytoczenia podstaw skargi oraz wskazania przepisu prawa, z którym, zdaniem skarżącego, orzeczenie jest niezgodne. Nie podlega dyskusji, że są to dwa odrębne wymagania, które tymczasem skarżący bezpodstawnie utożsamił. Jeżeli bowiem przyjąć, jak sugeruje to wprost ujęcie stylistyki tego fragmentu skargi, że zamieszczone na końcu jej 2 str. wymienienie przepisów odnosi się do wskazania przepisów, z którymi kwestionowane orzeczenie jest sprzeczne, to w skardze nie wskazano jej podstaw (pkt. 2).

Jeśli zaś przyjąć - wbrew dosłownemu sformułowaniu skargi - że fragment ten zawiera przytoczenie podstaw skargi, to z kolei brak jest powołania w skardze przepisu, z którym, zdaniem jej autora, orzeczenie to jest sprzeczne (pkt 3). Tak sformułowana skarga nie spełnia wymogów z art. 4245 § 1 pkt. 2 i 3, w związku z czym podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k. p. c.). Postanowienie o kosztach uzasadnia art. 102 k.p.c.