III CNP 40/07 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedSygn. akt III CNP 40/07 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa JP przeciwko LG i EG o wydanie nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2007 r., na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w J. z dnia 26 września 1996 r., sygn. akt [...] oraz wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 maja 1997 r., sygn. akt [...] odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Powód JP wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w J. z dnia 26 września 1996 r. oraz wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 maja 1997 r. w sprawie o wydanie nieruchomości.
Legislator headnote
AI generatedart. 871 § 1 k.p.c, art. 871 § 2 k.p.c, art. 130 k.p.c, art. 4248 § 1 k.p.c; III CNP 40/07 · Sąd Najwyższy: Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CNP 40/07 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa JP przeciwko LG i EG o wydanie nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2007 r., na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w J. z dnia 26 września 1996 r., sygn. akt [...] oraz wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 maja 1997 r., sygn. akt [...] odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Powód JP wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w J. z dnia 26 września 1996 r. oraz wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 maja 1997 r. w sprawie o wydanie nieruchomości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.
Wniesiona skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez powoda JP, a zatem bez zachowania przymusu adwokacko - radcowskiego. Wniesiona skarga podlega odrzuceniu także z tej przyczyny, że dotyczy orzeczenia, które uprawomocniło się przed 1 września 2004 r. W uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 26 października 2005 r., III BZP 1/05 (OSNC 2006, nr 5, poz. 78), mającej moc zasady prawnej, oraz w postanowieniu z dnia 12 lipca 2005 r., l CNP 1/05 (OSNC 2006, nr 1, poz.
15) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne z dniem 1 września 2004 r. i później. W tej sytuacji skarga wniesiona od orzeczenia, które zostało wydane w dniu 26 września 1996 r. jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy skarga jest niedopuszczalna, co prowadzi do jej odrzucenia (art. 4248 § 1 k.p.c.).