I CZ 61/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 61/07 POSTANOWIENIE Dnia 25 maja 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) del. SSA Marta Romańska w sprawie z powództwa E.F. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej „Ł.” w W. o uchylenie uchwał, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2007 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 3 kwietnia 2007 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powódki E.F., od wyroku tego Sądu z dnia 12 grudnia 2006 r.

W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny wskazał, że skarga kasacyjna nie zawiera należycie uzasadnionego wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Skarżąca w zażaleniu wskazuje, że wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został sformułowany w jej skardze oraz, iż w jej przekonaniu był on wystarczająco uzasadniony. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przepis art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaga, aby skarga kasacyjna zawierała wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy i jego uzasadnienie.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego za utrwalone uznać należy stanowisko, że uzasadnienie wspomnianego wniosku nie może być lakoniczne i zdawkowe, lecz powinno wyraźnie wskazywać, co zdaniem wnoszącego skargę przemawia za jej przyjęciem do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. W skardze kasacyjnej powódka zaś ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że sprawa jest bezprecedensowa i nie była dotychczas rozpatrywana przez Sąd Najwyższy. Takie uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie wypełnia wymagań wynikających z art. 3989 § 1 k.p.c. Trafne jest więc stanowisko Sądu Apelacyjnego, który uznał, ze skarga kasacyjna powódki, zawiera nieusuwalny brak.

W tej sytuacji miał on prawo, na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., odrzucić tę skargę. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.