V CNP 67/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CNP 67/07 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi W. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 22 września 2005 r., w sprawie z powództwa A. B. i P.B. przeciwko W. M. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2007 r. odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Prawomocnym wyrokiem z dnia 22 września 2005 r. Sąd Okręgowy w C. oddalił apelację pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia 16 marca 2005 r. Pozwana wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyżej wyroku Sądu Okręgowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Wniesiona skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez pozwaną W. M., a zatem bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Ponadto skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. W konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.). db