I CSK 93/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CSK 93/07 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z wniosku A. K. przy uczestnictwie G.W. i in. , o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 kwietnia 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 lipca 2006 r., odrzuca skargę kasacyjną. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 6 lipca 2006 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 24 stycznia 2006 r. W skardze kasacyjnej opartej na obu podstawach kasacyjnych wnioskodawca domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia i stwierdzenia nabycia przez niego spadku po Z. Z., ewentualnie uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi drugiej instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989 k.p.c., a jego spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Ponadto – co również nie jest bez znaczenia – w uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący tymczasem, uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, powołał się na okoliczności niewymienione art. 3989 k.p.c. Gdyby nawet uznać, że powołanie się przez wnioskodawcę na „konieczność spetryfikowania” określonych w skardze poglądów miało w istocie oznaczać wskazanie na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, stwierdzić trzeba, że skarżący zaniechał zamieszczenia w skardze jakiejkolwiek argumentacji prawnej na poparcie przedmiotowego wniosku.

Skarga kasacyjna niezawierająca któregokolwiek z elementów konstrukcyjnych wymienionych w art. 3984 § 1 k.p.c. dotknięta jest nieusuwalnym brakiem skutkującym jej odrzuceniem w myśl art. 3986 k.p.c. 3 Z podanych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. jc