II CNP 121/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CNP 121/06 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : Prezes SN Tadeusz Ereciński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 marca 2007 r. skargi T.G. i H.G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 4 marca 2005 r., sygn. akt [...] wydanego w sprawie z powództwa A.G. i H.G. przy udziale interwenienta ubocznego Gminy Miasto S. przeciwko T.G. i H.G. o eksmisję i z powództwa wzajemnego Tadeusza G. i H.G. przeciwko A.G. i H.G. o ustalenie, odrzuca skargę 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 4 marca 2005 r. Sąd Okręgowy w S. oddalił apelację pozwanych od wyroku Sądu Rejonowego w S., a postanowieniem z dnia 8 listopada 2005 r. Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę pozwanych o wznowienie postępowania. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia pozwani zarzucili naruszenie art. 710, 716 oraz 5 k.c. i wnosili o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku i postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Przepis ten dotyczy również postępowania wszczętego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sporządzona została osobiście przez pozwanych, którzy nie wykazali, że należą do osób wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).